Newsletter

Podaj swój adres e-mail, jeżeli chcesz otrzymywać informacje o nowościach i promocjach.

Cenniki do pobrania

Statystyki

Produktów:
3090
Kategorii:
578
Nowości:
1
Promocje:
0

M. Tomiczek, JULIUSZ NAGÓRSKI. MONOGRAFIA ARCHITEKTA

historia sztuki
79
PLN
M. Tomiczek, JULIUSZ NAGÓRSKI. MONOGRAFIA ARCHITEKTA
Cena: 79,00 zł
Cena netto: 75,24 zł
szt.

Marek Tomiczek
JULIUSZ  NAGÓRSKI 1887-1944 
MONOGRAFIA ARCHITEKTA

670 stron, 310 ilustracji, szlachetny papier, twarda oprawa
format 18 x 25 cm, grubość 4 cm, ciężar 1,1 kg

ISBN 978-83-944161-0-2

 

*** SPIS TREŚCI

Wstęp
Rozdz. 1. Biografia
Rozdz. 2. Student Instytutu Politechnicznego w Warszawie i Ecole des Beaux-Arts w Paryżu  
Rozdz. 3. Malarz, rzeźbiarz, dekorator   
Rozdz. 4. Architekt (okres do 1918 roku, lata dwudzieste, lata trzydzieste, architektura rezydencjonalna, mała architektura)  
Rozdz. 5. Urbanista   
Rozdz. 6. Architekt-konserwator (okres międzywojenny, okres okupacji)  
Rozdz. 7. Podsumowanie  

Aneksy
Źródła (archiwa publiczne, zbiory prywatne, korespondencja współczesna, wywiady)
Bibliografia
Spis ilustracji
Résumé
Summary
Indeks osób 
Spis projektów i realizacji

 

Dr Marek Tomiczek, autor monografii warszawskiego architekta Juliusza Nagórskiego, jest historykiem architektury, absolwentem Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego oraz dwóch wydziałów Sorbony (Paris X - D.E.A., Paris IV - doktorat). Od 1978 członek Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Autor szeregu artykułów z zakresu historii architektury XIX i XX wieku w Polsce i we Francji.

 

*** FRAGMENT WSTĘPU

Badania szczegółowe architektury polskiej XX wieku napotykają ciągle poważne trudności. (…) Wyjątkowo trudna sytuacja panuje w tej dziedzinie na terenie Warszawy. Bezprecedensowe w dziejach ludzkości, totalne zniszczenie miasta o ponad milionowej populacji spowodowało nieodwracalne skutki w sferze materialnego dorobku wielu pokoleń. Naturalny, sukcesywny rozwój metropolii został zahamowany w 1944 roku. Szczególnie dotkliwe straty poniosły archiwa miejskie. Nieuzasadnione wyburzenia dokonane już po roku 1945, często, choć nie zawsze o charakterze ideologicznym, uszczupliły dodatkowo resztki zachowanej w i tak niewielkim stopniu substancji architektonicznej miasta. 

Wszystkie te problemy dotyczą twórczości Juliusza Nagórskiego (1887–1944). Architekt ten zalicza się do generacji, której początki aktywności przypadły na okres przed 1914 rokiem, a praktyczne zakończenie na wybuch drugiej wojny światowej. Z faktu przynależności do tego właśnie pokolenia wynikała dla Nagórskiego konieczność odbycia studiów zawodowych poza wchodzącym w skład imperium carów zaborem rosyjskim ziem polskich. W wyniku zamknięcia w 1905 roku istniejącej od roku 1898 rosyjskiej uczelni technicznej, młodzi ludzie pragnący studiować architekturę zmuszeni byli wyjeżdżać do jednego z zagranicznych ośrodków kształcących fachowców z tej dziedziny. Największą popularnością cieszyły się wśród nich niemieckie Wyższe Szkoły Techniczne (Technische Hochschulen), ale stosunkowo niewielka grupa Polaków znalazła się na początku wieku również w Paryżu. Wielu z nich, obok prywatnej Ecole Spéciale d’Architecture, decydowało się na studia w słynnej Ecole Nationale Supérieure des Beaux-Arts. W tej drugiej grupie był też, urodzony jako poddany rosyjski, Juliusz Nagórski. 

Postać ta, o barwnej i wielostronnej osobowości, pozostaje do dzisiaj mało znana, a momentami wręcz enigmatyczna. Jedynym bezpośrednim przekazem na ten temat jest krótka charakterystyka autorstwa jego bratanka Zygmunta: „Wiem doskonale, że był on wybitnie zdolnym architektem; że był świetnym malarzem; że był uważany wśród swoich kolegów zawodowych jako ktoś bardzo specjalny. [...] Dla mnie wspomnienia Julka to są wspomnienia ciekawej, odbiegającej od normy sylwetki człowieka. Julek nigdy nie był – o ile dobrze pamiętam – kimś zwyczajnym. Nie miał w sobie ani jednej kropli szarości. Zawsze był kolorowy; zawsze zwracał na siebie uwagę, jako ktoś inny odbiegający od normy. Stąd – pomimo tego, że fizycznie nie był specjalnie zwracającym na siebie uwagę ze względu na mały bardzo wzrost – nigdy nie miał kłopotu aby stawać się atrakcyjnym dla wielu niewiast”. Nagórski w czasie całego życia zawodowego, w przeciwieństwie do większości swoich znanych kolegów, jako architekt niezależny, nie był związany z jakąkolwiek instytucją, uczelnią, czy też grupą zawodową. Ograniczało to w zasadniczy sposób krąg osób, z którymi się stykał i które mogłyby przekazać informacje na jego temat. Niewiele wiadomo też o szczupłym raczej gronie współpracowników, uczniów i studentów, którzy przewinęli się przez jego pracownię. Rozproszenie rodziny Nagórskich, z której jedynie brat Juliusza, Adam, pozostał po 1945 roku w Polsce, stanowiło dodatkowe utrudnienie w uzyskiwaniu danych biograficznych (…) 

W ciągu swojej kariery zawodowej wygłosił szereg odczytów, z których tylko dwa zostały opublikowane (w 1918 i 1936 roku), udzielał wywiadów (w 1921 i dwa w 1934 roku), a czasami zabierał głos w dyskusjach polemicznych. Francuski dziennikarz Pierre Bost wspomniał o nim (bez podania nazwiska) w pierwszej części swojego reportażu z Polski, opublikowanego w 1934 roku na łamach paryskiego ilustrowanego tygodnika literackiego „Marianne”. Bost odwiedził Nagórskiego i odbył z nim na tarasie wykańczanego wtedy domu własnego architekta rozmowę, która dotyczyła Wystawy Światowej w Warszawie. Sam architekt natomiast niechętnie opisywał swoje projekty. Jedynymi wyjątkami od tej reguły są: wyczerpujący, trójczęściowy artykuł z 1914 roku o przebudowie kamienicy cukiernika Fruzińskiego oraz opis projektu Wystawy Światowej planowanej na 1943 rok w Warszawie, pochodzący z 1934 roku (…)  

Zainteresowanie autora tej pracy postacią Juliusza Nagórskiego datuje się od drugiej połowy lat siedemdziesiątych XX wieku, kiedy opracowywałem monografię jednego z najwybitniejszych dzieł wczesnego modernizmu w Polsce – Banku Towarzystw Spółdzielczych (1912–1917) autorstwa Jana Heuricha mł. (1873–1925)9. Odnalazłem wtedy wzmiankowane w literaturze fachowej, ale zupełnie zapomniane zeszyty „Wiadomości Budowlanych” z tekstem Nagórskiego o przebudowie kamienicy Fruzińskiego. Stanowiły one wówczas pewną sensację w wąskim kręgu badaczy historii architektury najnowszej. Przeprowadzone przeze mnie nieco później dwa wywiady z ponad dziewięćdziesięcioletnim bratem Juliusza Adamem, w którego posiadaniu znajdował się album ze zdjęciami prac architekta, stanowiły bezpośrednią inspirację do podjęcia bardziej szczegółowych badań (…)  

Z pewną satysfakcją można jednak stwierdzić, że w ostatnim okresie niektóre prace Juliusza Nagórskiego (np. Oficerskie Jacht-Kluby w Augustowie i w Warszawie) trafiają do uproszczonych kompendiów polskiej architektury nowoczesnej lub innych popularnych opracowań albumowych. W haśle encyklopedii internetowej „Wikipedia” poświęconym Pałacowi Kultury i Nauki w Warszawie można przeczytać kontrowersyjną, następującą ciekawostkę: „Mało znany jest fakt, że przed II wojną światową architekt Juliusz Nagórski zaprojektował i zaprezentował w Muzeum Narodowym prezydentowi Ignacemu Mościckiemu i prezydentowi miasta Stefanowi Starzyńskiemu projekt dwustumetrowego wieżowca art déco (z nadajnikiem radiowym na szczycie), łudząco podobnego do powojennego Pałacu Kultury i Nauki, o nazwie Wieża Niepodległości. Przeznaczono dla niej miejsce na dzisiejszym rondzie Waszyngtona” (…).

 

*** PROJEKTY, REALIZACJE I PRACE KONKURSOWE NAGÓRSKIEGO

A R C H I T E K T U R A

Biblioteka i Muzeum Zbroi Ordynacji Krasińskich / Hotel „Polonia” / Dom Jana Fruzińskiego / Dom Wernera / Kamienica M. Kontkiewicza, F. Próchnickiego i E. Wiedigera / Kamienica u zbiegu Koszykowej i Emilii Plater / Dom Saengerów / Oficyna pałacyku Woronieckich / Szkoła ludowa w Dębinkach / Seminarium nauczycielskie w Ursynowie / Hotel Europejski / Wjazd do zwierzyńca Pilawin na Wołyniu / Lecznica w Warszawie / Kamienice przy ul. Nowy Świat, róg Książęcej (obiekt przypisywany) / Pałac Kronenberga (projekt konkursowy) 

Trybuny stadionu w Parku Skaryszewskim / Gmach Państwowego Instytutu Geologicznego (konkurs zamknięty) / Dworzec Główny (projekt konkursowy) / Domy mieszkalne dla pracowników Towarzystwa Akcyjnego „Pocisk”, Rembertów / Francusko-Polskie Zakłady Samochodowe i Lotnicze w Dedalach / Główny Stadion Wojskowy (projekt studyjny) / Willa Jadwigi Poradowskiej / „Biblioteka Polska”, ul. Nowy Świat / Tomaszowska Fabryka Sztucznego Jedwabiu / Sala dancingowa hotelu „Polonia” / Stadion klubu „Polonia” / Zespół obiektów firmy „G.G. Lardelli” przy ul. Polnej / Siedziba Ligi Narodów w Genewie (projekt konkursowy) / Gmach poselstwa w Sofii (projekt konkursowy) / Dom Wacława Kleinadla / Gmach Izby Przemysłowo-Handlowej (projekt konkursowy) / Dom własny Juliusza Nagórskiego przy ul. Targowej 15 

Oficerski Jacht-Klub RP, Wybrzeże Kościuszkowskie / Oficerski Jacht-Klub w Augustowie / Dom Żeglarza w Gdyni / Muzeum Przemysłu i Techniki (projekt studyjny) / Willa Zygmunta Nagórskiego na Saskiej Kępie / Dom Stanisława Kirkora / Dom wypoczynkowy Adama Nagórskiego w Juracie / Willa Eugenii Luxenburgowej na Saskiej Kępie / Dom szeregowy przy ul. Stefana Czarnieckiego 5/ Kamienica Romana Baranowskiego 

Pałac w Drozdach (projekt) / Pałac Urusowa w Natusowie na Ukrainie (projekt) / Pałac Rzewuskich w Bratoszewicach / Dwór Jana Czarnowskiego w Rossosze k. Rawy Mazowieckiej / Dwór Wyganowskich we Franciszkowie k. Kutna / Dwór Kazimierza Dzierzbickiego w Bartoszówce k. Rawy Mazowieckiej / Obiekty gospodarcze w Dłutowie k. Pabianic / Dwór w Gnojnie k. Kutna 

Kapliczka grobowa Rzewuskich w Bratoszewicach / Nagrobek Leszczyńskich na Cmentarzu Powązkowskim / Ołtarz kościoła Zbawiciela (projekty konkursowe) / Wnętrza twierdzy Modlin / Tablica pamiątkowa w Nałęczowie / Sala operacyjna Poczty Głównej przy placu Wareckim / Bank Zachodni S.A. w Warszawie / Sklep Fuchsa przy ul. Marszałkowskiej / Sala Banku Cukrownictwa przy Krakowskim Przedmieściu / Przedsiębiorstwo „Varsovie-Automobile” / Sklep Waszczukowej przy ul. Targowej 17 / Otoczenie Hotelu nad Jeziorami w Augustowie

U R B A N I S T Y K A

Rozwiązanie urbanistyczne dzielnicy Powiśle / Konkurs na dworzec centralny w Warszawie / Obiekty sportowe wokół Kanału Sobieskiego w Warszawie – Główny Stadion Wojskowy/ Francusko-Polskie Zakłady Samochodowe i Lotnicze / Wystawa Światowa (1943) i Powszechna Wystawa Krajowa (1944) / Potrójny Nowy Świat i wieżowiec Ministerstwa Spraw Wewnętrznych / Regulacja placu Marszałka Piłsudskiego w Warszawie / Projekt konkursowy mostu przy ulicy Karowej (udział niepotwierdzony) / Regulacja placu Na Rozdrożu i konkurs na pomnik Marszałka Józefa Piłsudskiego

P R A C E   K O N S E R W A T O R S K I E

Mansjonaria, Warszawa, ul. Świętojańska / Nowy Świat 23/25 – prace dla G.G. Lardellego / Księgarnia „Biblioteki Polskiej” / Gmach w podwórzu działki Nowy Świat 25 / Pałac Zieleniewskich w Dzierzbicach / Pałac Potockich w Antoninach na Wołyniu / Dwór w Mełgwi / Pałac Radziwiłłów w Mankiewiczach na Polesiu / Rezydencja Skórzewskich w Czerniejewie / Pałac Potulickich-Skórzewskich w Próchnowie / Pałac w Luszynie k. Kutna / Zamek Skrzyńskich w Zagórzanach / Dwór w Zarębowie / Dwór w Trębkach / Zamek w Łańcucie / Kamienica Fukierowska w Warszawie, Rynek Starego Miasta / Psałteria, Warszawa, Stare Miasto / Pałac Rady Ministrów (proj. Jana Łukasika) / Pałac Brühla (proj. Jana Łukasika) / Pałac Belwederski / Kościół św. Anny / Hotel „Bristol” / Gmach Urzędu Wojewódzkiego / Pałac Potockich, Krakowskie Przedmieście 15 (proj. Jana Łukasika) / Obiekty różne w majątku Potockich w Jabłonnie / Sprawa pomnika Mikołaja Kopernika / Zamek Królewski 

 

Opinie o produkcie (0)

* - Pole wymagane

Koszyk

produktów: 0

wartość: 0,00 zł

przejdź do koszyka »

Sklep jest w trybie podglądu

Camera di Foto w nowym miejscu, w Galerii Bellotto
- muzyka dawna przez 7 dni w tygodniu
Krakowskie Przedmieście 79, okrągły tydzień w godz. 11-19
00-079 Warszawa, tel. 22 828 40 28
galeria@cameradifoto.eu

 

Click Shop | Hosting home.pl